خدايا مرا وسيله ای برای صلح و آرامش قرار ده.

  بگذار هر جا تنفر است بذر عشق بكارم ، هر جا آزردگی است ،

  ببخشايم، هر جا شك حاكم است، ايمان، هر جا يا‍‎‏ْس است،

  اميد، هر جا تاريكی است، روشنايی و هر جا غم جاری است،

  شادی نثاركنم.

  الهی توفيقم ده كه بيش از طلب همدردی، همدردی كنم. بيش

  از آنكه مرا بفهمند، ديگران را درك كنم. بيش از آنكه دوستم

  بدارند، دوست بدارم، زيرا در عطا كردن است كه می ستانيم و

  در بخشيدن است، كه بخشيده می شويم

تا شقایق هست زندگی باید کرد