از احمد شاملو

خدايا مرا وسيله ای برای صلح و آرامش قرار ده.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

  بگذار هر جا تنفر است بذر عشق بكارم ، هر جا آزردگی است ،

  ببخشايم، هر جا شك حاكم است، ايمان، هر جا يا‍‎‏ْس است،

  اميد، هر جا تاريكی است، روشنايی و هر جا غم جاری است،

  شادی نثاركنم.

  الهی توفيقم ده كه بيش از طلب همدردی، همدردی كنم. بيش

  از آنكه مرا بفهمند، ديگران را درك كنم. بيش از آنكه دوستم

  بدارند، دوست بدارم، زيرا در عطا كردن است كه می ستانيم و

  در بخشيدن است، كه بخشيده می شويم

تا شقایق هست زندگی باید کرد

/ 5 نظر / 4 بازدید
محمد

اول از همه اااااااااوووووووووولللللل

محمد

سلام دوست عزيز وبلاگ خيلی خوبی داريد...شعرتون هم از احمد شاملو خيلی خوب بود...موفق باشيد..اگه تونستی به من سر بزن...ممنون

mona

سلام احمد جان عاليه موفق باشی

شميم

متن جالبی بود / در کل مطالبت زيباست